SCHOOL > 대신 써 드립니다 (연재중)
| 표지 | |
|---|---|
| 게시일 | 2026-11-09 |
| 라이선스 | k-fiction original |
| 장르 | SCHOOL |
| 주요 스토리 |
해령고 소명회 규정에서 금지된 것은 단 하나, 남의 소명서를 대신 써 주는 일이다. 열일곱 살 서지음은 3층 끝 아무도 쓰지 않는 자료실에서 문화상품권을 받고 그 일을 하며, 맨 아래 이름 칸만은 늘 비워 둔다. 징계를 앞둔 학생이 자기 손으로 쓴 소명서를 읽으면, 학생 위원 다섯이 ‘들었습니다’와 ‘못 들었습니다’로만 답하는 것이 22년째 이어진 이 학교의 방식이다. 지음이 써 준 소명서가 통과된 날, 소명위원장 오한결은 복도에서 그녀를 불러 세워 “그 사람 문장이 아니던데요”라고 말한다. 들키는 순간 그녀가 써 준 소명은 무효가 되는데, 남의 문장은 늘 몇 개씩 준비해 두던 지음에게 정작 자기 문장은 한 줄도 없다. 서고의 22년 전 소명대장에서 1기 위원 명단 세 번째 줄에 적힌 아버지 이름을 본 밤, 그때 소명회가 있었냐는 물음에 아버지는 “……없었어.”라고만 답한다. 이름 칸을 비워 두는 것으로 숨어 온 아이는, 언젠가 자기 이름으로 말할 수 있을까. |
SCHOOL > I'll Write It for You (Ongoing)
| Cover | |
|---|---|
| Published | 2026-11-09 |
| License | k-fiction original |
| Genre | SCHOOL |
| Story hook |
The Appeal Hearing rules at Haeryeong High prohibit only one thing: writing someone else’s appeal statement for them. Seventeen-year-old Seo Ji-eum does exactly that for gift certificates, in a resource room at the end of the third floor that no one else uses, and she always leaves the name field at the bottom blank. For twenty-two years, the school has worked the same way: a student facing discipline reads a handwritten statement, and five student members answer only “Heard” or “Not heard.” On the day a statement she wrote is accepted, Appeal Committee chair Oh Han-gyeol stops her in the hallway and says, “It wasn’t his sentence.” If she is caught, every appeal she wrote becomes invalid, and Ji-eum, who always has a few sentences ready for other people, has not a single line of her own. The night she finds her father’s name on the third line of the First Appeal Committee roster in a twenty-two-year-old Appeal Ledger, she asks if there was an Appeal Hearing back then, and he answers only, “……No.” Can a girl who has hidden behind a blank name field ever speak in her own name? |
SCHOOL > 代筆いたします (連載中)
| 表紙 | |
|---|---|
| 掲載日 | 2026-11-09 |
| ライセンス | k-fiction original |
| ジャンル | SCHOOL |
| ストーリー |
ヘリョン高校の釈明会規定で禁じられているのはただ一つ、他人の釈明書を代わりに書くことだ。 十七歳のソ・ジウムは、三階の端の誰も使わない資料室で文化商品券を受け取ってその仕事をし、いちばん下の名前欄だけはいつも空けておく。 処分を控えた生徒が自筆の釈明書を読み上げると、五人の生徒委員が「聞きました」か「聞けませんでした」だけで答える――それが二十二年続くこの学校のやり方だ。 ジウムが書いた釈明書が通った日、釈明委員長のオ・ハンギョルは廊下で彼女を呼び止め、「あれ、本人の文章じゃありませんでしたね」と言う。 見つかった瞬間に彼女が書いた釈明は無効になるのに、他人の文はいつも幾つも用意してきたジウムには、肝心の自分の文が一行もない。 書庫にある二十二年前の釈明台帳で、第一期委員名簿の三行目に父の名前を見つけた夜、当時釈明会はあったのかと尋ねると、父は「……なかった」とだけ答える。 名前欄を空けることで隠れてきた少女は、いつか自分の名前で語れるのだろうか。 |
SCHOOL > 代您执笔 (连载中)
| 封面 | |
|---|---|
| 发布日期 | 2026-11-09 |
| 许可 | k-fiction original |
| 类型 | SCHOOL |
| 故事看点 |
海岭高中的申辩会规定里只禁止一件事:替别人代写申辩书。 十七岁的徐知音就在三楼尽头那间没人用的资料室里,收下文化商品券做这件事,而纸张最底下的姓名栏,她总是留白。 面临处分的学生朗读亲笔写的申辩书,五名学生委员只用“我听进去了”或“我没听进去”来回答——这所学校二十二年来一直如此。 知音代写的申辩书通过的那天,申辩委员会主席吴韩杰在走廊上叫住她,说:“那不像是他会写的句子。” 一旦被发现,她代写的申辩就会全部无效;可总能替别人备好几句话的知音,偏偏连一行属于自己的句子都没有。 她在书库里二十二年前的申辩记录簿上,看见第一届委员名单第三行写着父亲的名字;那天夜里她问父亲当年有没有申辩会,父亲只回答了一句:“……没有。” 一直躲在空白姓名栏后面的女孩,终有一天能用自己的名字开口吗? |
SCHOOL > Tôi viết hộ bạn (Đang ra)
| Bìa | |
|---|---|
| Ngày đăng | 2026-11-09 |
| Giấy phép | k-fiction original |
| Thể loại | SCHOOL |
| Điểm nhấn |
Quy chế của Hội đồng Giải trình Trường trung học Haeryeong chỉ cấm đúng một điều: viết hộ bản giải trình cho người khác. Seo Ji-eum, mười bảy tuổi, làm chính việc ấy để đổi lấy phiếu quà tặng văn hóa trong phòng tư liệu không ai dùng ở cuối tầng ba, và cô luôn để trống ô ghi tên ở tận cuối tờ giấy. Suốt hai mươi hai năm, ngôi trường này vẫn làm theo một cách: học sinh sắp bị kỷ luật đọc bản giải trình tự tay viết, và năm thành viên học sinh chỉ đáp “Tôi đã nghe” hoặc “Tôi chưa nghe được”. Vào ngày bản giải trình cô viết hộ được chấp thuận, chủ tịch hội đồng giải trình Oh Han-gyeol gọi cô lại ngoài hành lang và nói: “Hình như đó không phải lời của cậu ấy.” Chỉ cần bị phát hiện, mọi bản giải trình cô viết hộ đều sẽ vô hiệu, vậy mà Ji-eum, người lúc nào cũng sẵn vài câu cho người khác, lại không có lấy một dòng của riêng mình. Đêm cô thấy tên bố ở dòng thứ ba trong danh sách thành viên khóa đầu tiên của cuốn sổ lưu các buổi giải trình từ hai mươi hai năm trước, cô hỏi hồi ấy có buổi giải trình không, và bố chỉ đáp: “……Không có.” Cô gái vẫn trốn sau ô tên để trống ấy, liệu có ngày nói bằng chính tên mình? |
SCHOOL > รับเขียนแทนค่ะ (กำลังตอน)
| ปก | |
|---|---|
| วันที่เผยแพร่ | 2026-11-09 |
| สัญญาอนุญาต | k-fiction original |
| แนว | SCHOOL |
| เนื้อเรื่อง |
ระเบียบการประชุมชี้แจงของโรงเรียนมัธยมแฮรยองมีข้อห้ามอยู่เพียงข้อเดียว คือห้ามเขียนหนังสือชี้แจงแทนผู้อื่น ซอจีอึมวัยสิบเจ็ดรับบัตรกำนัลวัฒนธรรมแลกกับการทำสิ่งนั้นอยู่ในห้องเก็บเอกสารสุดทางเดินชั้นสามที่ไม่มีใครใช้ และเธอเว้นช่องชื่อด้านล่างสุดไว้ให้ว่างเสมอ นักเรียนที่กำลังจะถูกลงโทษจะอ่านหนังสือชี้แจงที่เขียนด้วยลายมือตัวเอง แล้วกรรมการนักเรียนห้าคนจะตอบได้เพียง “รับฟังคำชี้แจงแล้ว” หรือ “ไม่รับฟังคำชี้แจง” นี่คือวิธีของโรงเรียนนี้มายี่สิบสองปี วันที่หนังสือชี้แจงที่จีอึมเขียนให้ผ่านการรับรอง โอฮันกยอล ประธานคณะกรรมการรับฟังคำชี้แจง เรียกเธอไว้ที่ระเบียงทางเดินแล้วพูดว่า “มันไม่ใช่ประโยคของเขาสินะ” ทันทีที่ถูกจับได้ คำชี้แจงทุกฉบับที่เธอเขียนให้จะกลายเป็นโมฆะ ทั้งที่จีอึมเตรียมประโยคไว้ให้คนอื่นได้เสมอ แต่กลับไม่มีประโยคของตัวเองแม้แต่บรรทัดเดียว คืนที่เธอเห็นชื่อพ่อในบรรทัดที่สามของรายชื่อคณะกรรมการรุ่นที่ 1 ในสมุดทะเบียนการชี้แจงเมื่อยี่สิบสองปีก่อน เธอถามว่าตอนนั้นมีการประชุมชี้แจงหรือเปล่า และพ่อตอบเพียงว่า “...ไม่มี” เด็กสาวที่ซ่อนตัวอยู่หลังช่องชื่อที่ว่างเปล่ามาตลอด จะได้พูดด้วยชื่อของตัวเองสักวันหรือไม่ |
SCHOOL > Saya Akan Menuliskannya untuk Anda (Berlanjut)
| Sampul | |
|---|---|
| Tanggal terbit | 2026-11-09 |
| Lisensi | k-fiction original |
| Genre | SCHOOL |
| Pengait cerita |
Peraturan Komite Pembelaan SMA Haeryeong hanya melarang satu hal: menuliskan surat pembelaan untuk orang lain. Seo Jium, tujuh belas tahun, justru melakukannya demi voucher belanja budaya di ruang penyimpanan di ujung lantai tiga yang tak dipakai siapa pun, dan ia selalu membiarkan kolom nama di bagian paling bawah kosong. Selama dua puluh dua tahun, sekolah ini berjalan dengan cara yang sama: siswa yang akan dihukum membacakan surat pembelaan tulisan tangannya, lalu lima anggota siswa hanya menjawab “Saya mendengarnya” atau “Saya tidak mendengarnya”. Pada hari surat pembelaan yang ditulis Jium diterima, ketua komite pembelaan Oh Hangyeol menghentikannya di lorong dan berkata, “Itu bukan kalimat yang akan ditulis anak itu sendiri, bukan?” Begitu ketahuan, semua pembelaan yang ia tuliskan akan dinyatakan tidak sah, padahal Jium yang selalu punya beberapa kalimat untuk orang lain tak punya satu baris pun milik dirinya sendiri. Malam ketika ia menemukan nama ayahnya di baris ketiga daftar Anggota Siswa Komite Pembelaan Angkatan Pertama dalam Buku Besar Pembelaan dari dua puluh dua tahun lalu, ia bertanya apakah dulu sudah ada sidang pembelaan, dan ayahnya hanya menjawab, “...Belum ada.” Akankah gadis yang selama ini bersembunyi di balik kolom nama yang kosong suatu hari berbicara atas namanya sendiri? |